غزل کویری

   ...   

کتابخانه اگر جای خواندن بود

شهردار مامور نظم شهر می شد و

قاضی مسئول قضا وت عادلانه و خیلی چیزها

که دیگر سنگ روی سنگ بند نمی شد،

پس پایت را روی پایت بینداز و سرت را برگردان

تا روبروی ات آسوده خمیا زه اش را بکشد

حالا با دستی زیر چانه به بحران سرانه مطالعه در ایران فکر کن!!

   ....   

سکوت کن

تا زل بزنیم به حقا رت چشمانی که زیر پایت نعش می شوند

چون تفاله ای ناچیز،

محبوب من!!

مجال نیست ،

من و تمام معشوقه های شهر

باید سیاه بپوشیم

تا به باغ برویم

تشییع تو

ادای دینی دوباره است

به گل سرخی که ایستاده مرد.